|
|||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||
Alban Nuhiu (Kosova) Ne nje park femijesh, ku rreziku dhe dhuna vijne e sjellin nje ndjellje te cuditeshme se ciles nuk mund t’i shpetosh dot, marredhenia mes deshires dhe zgjedhjes per t’u argetuar ngaterrohen me friken dhe kenaqesine. Te gjendur perpara imazhesh dinamike qe vijne nga nje fantazi kitsch, personazheve u duhet te zgjedhin: te argetohen ne mes kesaj zhurme vizuale e akustike pa u menduar gjate. Ne fakt ne keto foto ata kane ngrire pikerisht ne momentin e zgjedhjes ose meditimit ndaj asaj qe kane perballe. Eshte zhdukur zhurma dhe aksioni, ka mbetur nje moment i ngrire kqyrjeje, qe te le te mendosh per ato qe na serviren dhe per mundesine qe kemi, me ose pa ndergjegje, te zgjedhim. Are we playing? |
|||||||||||||||||||